Ik vraag om een ramp! Empathie heeft de toekomst.
Hebzucht is out!


Vandaag zat ik na 10 jaar terug aan tafel met Susanne Piët. Susanne is behalve een bijzonder mens ook een bijzonder intelligent wezen en een begenadigd psychologe, schrijfster, communicatiedeskundige en trendwatcher!

Ze is een tijdlang mijn coach geweest. En ze ligt mee aan de basis van mijn managementcarriëre samen met Eric Clayes (ex directeur van VTM). Toen ik vertrok bij VTM zei zij over mijn nieuwe richting in management: 'je komt er wel! Hou vol.'

Ze was in staat om te zien wat er in me zat, maar nog in zeer ruwe en zelfs IN zeer diep verscholen vorm. Ik weet nog waar ze het zei: in de inkomhal van VTM bij het gezamenlijk naar buitenlopen. Het was vlak voor mijn einde bij Jimtv en VMMa. Het heeft een enorme impact op me gehad, want waarom zou ik me anders het gevoel, de plaats, de blik, het moment nog herinneren. Het zijn momenten die je niet meteen beseft of naar waarde schat, maar ze zijn in je carriere soms zo omwentelend doorslaggevend. Het zijn momenten die onbetaalbaar zijn!

Iemand in je leven tegen komen die tijd neemt om verder te kijken dan de oppervlakkigheid van rebellie of ander gedrag is een zegen. Bovendien zegt ze dat dan ook op een manier die je motiveert, die je inspireert, die je aanzet tot zoeken en doorgaan. Wees wakker en attent wanneer zoiets met je gebeurt en schat het naar waarde! (H)Erken het en blijf het de rest van je leven (h)erkennen want je MOET hetzelfde doen met anderen. Het is je verdomde plicht als mens en vooral als manager/leider.

We hebben grote nood aan mensen die bezig zijn met anderen behalve alleen met zichzelf! Het is ook leuk voor jezelf: anderen inspireren. Het is mijn persoonlijke drijfveer geworden in wat ik doe samen met rechtvaardig, integer, respectvol en open handelen om het juiste gedaan te krijgen. Alhoewel ik soms door mijn conditionerend gedrag ook wel zondig. Maar daar gaat het niet om, het gaat om je streven, je intentie, je gedrag waar het wel lukt en waar je dingen mee in beweging zet.

Eén van de dingen die ik van Susanne onthouden heb is: praten met mensen, anders omgaan met mensen, luisteren naar mensen, kijken hoe ze zich gedragen en je er op af stemmen, inleven in mensen... Empathie kwam om de hoek loeren. Als ik vandaag na mijn gesprek met Susanne en Hank (haar fijne en ook boeiende man) even nadenk krijg ik de bevestiging van wat ik ook al woensdagavond op het JONG VOKA congress vertelde, voelde, dacht en wat ik al een tijdje aan het schrijven ben: EMPATHIE is de toekomst! Hebzucht is uit! Hebzucht is voor de losers!

Mijn grote verandering is gekomen vanaf het ogenblik wanneer ik meer één ben geworden met de natuur, ben gaan werken aan mijn gedrag en vooral mijn empatisch en emotioneel intelligent vermogen heb bijgeschaafd. Ja dat kan dus als je het aux serieux neemt. We moeten als leiders een empatische voorbeeldfuncie hebben want de maatschappij, de bedrijven en mensen ontsporen. Het fenomeen van Bewust Asociaal Gedrag zoals beschreven door cultuurcriticus Theodore Dalmrymple in zijn boek 'Beschaving of wat er van overblijft' zegt alles. Mensen gaan zich verdorie bewust asociaal gedragen omdat hun leiders, politici dat dagelijks in de media doen en mensen dat als normaal gedrag beschouwen. Toch te gek voor woorden!

Ons niet empatische gedrag van de voorbije 30 jaar t.o.v. de natuur, waar we toe behoren of gewoon een onderdeel van zijn, heeft er voor gezorgd dat we bovendien een uitstervend ras zijn! We leven in oorlog met een macht die we niet of nooit aankunnen, onze moeder: aarde. En wil je nu echt ruzie met zij die je ter wereld gebracht heeft, voor je gezorgd heeft, je dagelijks gevoed heeft met de best dingen die er zijn? Zou je dat doen met jouw menselijke Moeder?

Maar we hebben geen keuze meer. Het is erop of eronder. Het is aanpassen/empatisch worden of sterven! Beseffen we dat eigenlijk? Of klinkt dit weer te menselijk? Te gewoon? Of te somber? Of kan je je emoties niet aanspreken omdat je er in de knoop mee zit? Besef jij eigenlijk door je emoties en empathie af te binden zoals bij een bloedafname, dat je de wereld zijn zuurstof afbindt en zijn recht op overleven ontneemt? Besef je dat je jezelf HET kantelmoment in de menselijke geschiedenis ontneemt? Wordt wakker! Luister naar je gevoelens, pik je emoties op! Leer je inleven in anderen! Leer je terug te verbinden met je 'moeder'! Leer te leven met anderen  maar niet meer vanuit hebzucht of andere mechanistisch denken. Als menssoort zullen we dat niet overleven. De aarde zal ons wel overleven en kunnen herbeginnen. Kijk waar het ons vandaag gebracht heeft: aan de afgrond van het einde! Alleen hangen we niet genoeg over die afgrond! Het doet geen pijn genoeg. Het rottige zit niet in onze achtertuin. Ik zag gisteren de film 'The Day Earth Stood Still'. Alleen als de nood hoog is zullen mensen veranderen! Dus ik vraag om een catastrofale ramp die ons empatisch denken overstimuleerd want het is nodig! LEIDERS, POLITICI - neem jullie verantwoordelijkheid! NEEM JE AANSPRAKELIJKHEID OP!


Peter Hoogland
Gedelegeerd Bestuurder
Kursaal Oostende