Van lieve meisjes naar snelle meiden
Susanne Piët

Regelmatig kom ik vrouwen tegen die mij bekennen wat hun belangrijk­ste handicap is. Zij willen namelijk vóór alles: aardig gevonden worden. Eerlijk gezegd kom ik ook mannen tegen die aan dit euvel lijden. Bij mannen uit zich de kwaal anders dan bij vrouwen. Mannen beginnen een beetje stoer te doen en op te schep­pen, als de nood heel hoog wordt. Vrouwen vertonen wat ik noem aanvallig gedrag. Ze worden lief en aardig. Aanhalig bijna. Ze glimlachen overdreven veel, ter onder­steuning vaak van mannen, en ze knikken.

Die vrouwen die het nadeel ervan hebben ontdekt, willen eraf. Ze hebben namelijk op eigen kracht uitgevonden dat je met aardig zijn geen zaak opbouwt, niet vooruit komt in je baan, geen winst boekt. Maar omdat ze soms niet weten hoe ze het aan moeten pakken om harder en vooral zakelijker te worden, kloppen ze bij mij (of bij anderen) aan. Er ligt een hele markt van lieve meisjes braak, wereldwijd.

De nieuwe coachingsaanpak is gericht op de boodschap dat als je het ver wilt brengen je één ding moet doen: Je moet het lieve imago van je afschudden (wat overigens nadrukkelijk niet betekent dat je er niet leuk en lief uit mag zien, in tegendeel, er komt een zomer van frissen meisjeszomerjurken aan en ga wat mij betreft gerust je gang) maar inhoudelijk moet je ophouden een lief meisje te willen zijn. En gelukkig kan dat ook, want gesteund door massief wetenschappelijk onderzoek, kunnen we tegenwoordig met een gerust hart beweren: lieve meisjes worden niet geboren, maar ze worden gemaakt. Een frappant onderzoeksresultaat is bijvoorbeeld dat meisjes op school in de laagste klassen betere prestaties leveren dan jongens, maar uiteindelijk met lagere diploma's de maatschappij instappen. Mijn eigen observatie is dat vrouwen met meer diploma's lagere posities accepteren dan jongens met geen diploma's.

Hoed je voor het lieve meisjes syndroom Er schijnen zeer veel vrouwen te zijn die, mede door het voorbeeld van hun moeder, altijd heel braaf en lief waren, totdat het gedrag een gewoonte werd Wat moet je doen om voornamelijk als je zelf zonder je potentie onder stoelen of banken te steken succes te krijgen In de eerste plaats moet je geraken tot de basiserkenning dat je nu nog een lieve meid bent.

Na de basis-erkenning sta je misschien open voor het idee dat je je niet langer meer blindelings aan regels moet houden. Wat je moet leren is dat je regels kunt ombuigen, iets kunt doen wat nog niet eerder werd vertoond of iets op een andere manier doen. Hoeveel"lef-quotiënt"heb je? Heb je bijvoor­beeld afgelopen maand iets in je werk uitgeprobeerd wat ervoor nog niet bestond? Nog niet, dan kun je het lef-quotiënt prikkelen door te fantaseren over dingen waar je warm voor loopt. Je kunt de grenzen van je taakomschrijving verleg­gen. Je kunt eerst met echt gekke oplossingen komen.

De tweede methode is dat je een duidelijk doel moet hebben, of liever nog: een visie. Wat wil je uiteindelijk bereiken? Maak de stappen concreet en meetbaar. En,nu komt er een keiharde: Als je nee-zeggers niet meekrijgt, moet je ze dumpen(!)De derde methode is dat je leert selecteren. Je doet alleen wat noodzakelijk is". Wat betekent dat? Dat houdt in dat je routinewerk aan anderen moet overlaten. Maar als je delegeert, moet je wel denken: "Kan er iets ergs gebeuren, als een ander het verknalt?". Twee aanvullen­de tips erken ik zeker als waardevol. Je moet nooit iets onnodig uitstellen. En je moet zorgen dat je altijd op tijd bent.

Ik vertrouw erop dames, dat ik met dit alles een bijdrage heb geleverd aan jullie meerdere eer, glorie-en loopbaanmogelijkheden. Zet je op de kaart, ambitieus, maar aantrekkelijk. En ik hoop dat ik zelf heel aardig gevonden word (haha) nu ik zoveel moeite heb gedaan.

Met poeslieve groet dus
Susanne

Terug naar archief